أحتل وجداني دودو محمد
حرك رأسه بالرفض وقال
رحيم :-مليش دعوه بالمجتمع يا شروق خلى اللى يقول يقول ملناش دعوه بكلام الناس دى حياتنا احنا نمشيها زى ما احنا عايزين كده كده كلام الناس مبيخلصش
انهمرت دموعها وقالت بحزن
شروق :-لا لينا علشان عايشين وسط مجتمع غشيم تفكيره عقيم علشان مطلقه شايفين أن مش من حقى اتجوز وأكمل حياتى مع حد تانى شايفين أن الواحده لازم تندفن بالحيه علشان بس أطلقت ملهمش دعوه بقى حيات الواحده كانت ازاى ولا شافت ايه علشان توصل لنقطة الطلاق دايما يحملوا الواحده اى غلط بيحصل
امسك يدها وقال بنبره هادئه
رحيم :-اهو انتى قولتى بنفسك مجتمع غشيم وعقيم خايفه منه ليه بقى
إجابته بوجع وقالت
شروق :-علشان نظرتهم بتكسر الضهر كلامهم سك/ينه بارده بندب/ح بيها
حرك رأسه بالرفض وقال
رحيم :-هسند ضهرك وهحميكى من نظراتهم وهقطع اى لسان يفكر يقولك حرف يجرحك ده شرع ربنا اللى حلله ليكى مش بتعملى حاجه غلط أنا عايز اتجوزك بكامل إرادتى انا مش صغير وعارف أنا بعمل ايه بنتك هتكون بنتى وهراعى ربنا فيها وهعوضك اى لحظه اتوجعتى فيها
أغلقت عينيها بحزن وقالت
شروق :-مش هينفع صدقنى حتى مامتك مش هتوافق على كلامك ده
رد عليها سريعا وقال
رحيم :-ملكيش دعوه بماما أنا هعرف أقنعها ولو رفضت برضه هتجوزك لأن دى حياتى ومن حقى اختار اللى هكمل معاها حياتى
نظرت له بتوتر وقالت
شروق :-ارجوك فكر تانى فى كلامك ده علشان متندمش بعدين ده جواز وانا مش حمل خذلان تانى
قبل يدها بحب وقال
رحيم :-بحبك يا شروق وعايز اتجوزك وأكمل حياتى معاكى
اغلقت عينيها بتوتر وظلت صامته
ابتسم لها وقال
-افهم من كده أن السكوت علامة الرضا
نظرت له سريعا وقالت بتوتر
شروق :-ل ل لا اصبر ادينى وقت افكر أنا تجربتى الاولانيه كانت صعبه ومحتاجه اخد وقت افكر فى الخطوه دى براحتى
اومأ رأسه بتفهم وقال
رحيم :-وانا مش هتضغط عليكى خدى وقتك، بس مش كتير اوى يعنى علشان هكون منتظر ردك على احر من الجمر
نظرت له بتوتر وقالت
شروق :-م م ماشى
ابتسم لها وقال
رحيم :-خليكى قاعده شويه هنا زى ما انتى وانا هقوم ارسم شويه واجيلك
